Tiziano’s gebroken hart

Het waren veelbewogen jaren voor Tiziano Ferro. Na slechts een paar jaar samen scheidde hij in 2024 van zijn Amerikaanse man Victor Allen, en ook de verkoopcijfers van zijn laatste twee albums waren niet je dat. De single Cuore Rotto (gebroken hart) die hij deze zomer uitbracht, was gelukkig weer klassiek Tiziano, met een poëtische tekst over zijn verloren liefde. Dat beloofde wat voor zijn nieuwe album Sono un grande (ik ben volwassen) dat onlangs uitkwam, maar helaas weet hij de kwaliteit van vroegere successen als Alla mia età (2008) niet te evenaren. Zeker, het titelnummer begint klassiek met Tiziano’s rasperig fluwelen stem die je persoonlijk lijkt toe te zingen, en ook Cuore Rotto zit dus goed in elkaar, maar er ontbreekt iets. Is het zijn stem die aan flexibiliteit verloren lijkt te hebben? Is het dat veel nummers lijken op iets wat hij al eerder maakte maar daar niet aan kunnen tippen? Of is het omdat het thema van de verloren liefde, onuitputtelijk als het is, toch niet tot een overtuigende opeenvolging van goede nummers heeft geleid? Misschien is het dat allemaal, maar van iemand met de statuur van Tiziano hadden we meer gehoopt en verwacht.
Tiziano Ferro, Sono un grande, Sugar Music